Na kittikoon Homepage

สังเกตเส้น สู่การวาด


ก่อนที่ผู้ใหญ่จะยื่นความสนุกของเส้น สี ลีลาต่าง ๆ ให้เด็กนั้น ก็จะต้องรู้สึกสนุกกับเส้นสีเหล่านั้นเสียก่อน ถ้าเราไม่สนุกกับมันก็ไม่อาจส่งต่อความสุขสนุกสนานให้กับเด็กได้

ที่จะสอนให้เด็ก ๆ รู้จักมอง และสื่อสิ่งที่เขาเห็นออกมาเป็นภาพนั้น ต้องการเวลา การฝึกฝน อย่างสม่ำเสมอเรื่อยไป ทำทุก ๆ วันจนเป็นเรื่องธรรมดา

สำหรับเด็กพิเศษที่มีปัญหาเรื่องสมาธิ การสื่อสาร ยิ่งยากกว่าหลายเท่า แต่เด็กทุกคนเรียนรู้ได้ หากเราไม่ท้อใจไปก่อน คำถามที่ว่า “จะเอาอะไรมาสอนลูกพิเศษของเราดี” “จะเริ่มที่ไหน” คำตอบคือ ….เริ่มที่เส้น เส้นเดี่ยวง่ายจะเป็นสิ่งที่มองง่ายที่สุด
เป็นจุด เริ่มต้นที่ดี

ก่อนอื่นให้  แยกเส้นพื้นฐานออกเป็น เส้นนอน เส้นตั้ง(เส้นดิ่ง) เส้นโค้ง เส้นซิกแซก เส้นแทยงมุม (เส้นเฉียง)

เป็นเส้นที่ดูง่ายแสนง่าย แต่ลูกเราเข้าใจมันไหม ลูกของเราแยกแยะเส้นเหล่านี้ได้ไหม

กิ จ ก ร ร ม
ให้ เด็กลากเส้นด้วยนิ้วบนอากาศ ยาวบ้าง สั้นบ้าง แล้วเวลาเดียวกัน ลูกต้องฝึกพูดไปด้วย

เส้นนอน พักผ่อน สบายจัง
เส้นตั้ง ดูขึงขัง แข็มแข็ง

ดิ่งลงมา ลากขึ้นไป
เส้นโค้ง ดู อ่อนโยน นุ่มนวลนัก
ซิกแซก ลาก ขึ้นลากลงยึกยักไปมา
เส้นเฉียง เอียงซ้ายไปขวา และเอียงขวาไปซ้าย
(ทำทั้งลากจากบนลงล่างและล่างขึ้นบน ลากจากซ้ายไปขวา ขวาไปซ้าย )
เส้นเฉียงนี้ มันคือเส้นแทยงมุมนั่นเอง เป็นชื่อจำง่ายสำหรับเด็ก เมื่อเขียนบนอากาศได้ และ พูดเก่งแล้ว ก็เปลี่ยนมาเขียนลงบน กระดาษขนาด A3 หรือ ครึ่งแผ่นหนังสือพิมพ์ หรือเต็มแผ่น สีเทียนแบบแท่งใหญ่ ๆ สีชอล์กก็ได้ พู่กันจุ่มสีก็ได้ หรือนิ้วจุ่มสีโปสเตอร์ สีน้ำ

ลง มือ ทำ ได้ เลย เขียนหลาย ๆ เส้น หนาบ้าง บางบ้าง สีอ่อน สีแก่ สีเดียวกัน ต่างสีกัน สีใกล้เคียง สีตัดกัน ฯลฯ

น่าทดลอง ทำเส้นต่าง ๆ เป็นเส้นประให้ลูกลากตาม กับให้เขาลากด้วยตัวเอง ความเป็นตัวเอง ความกล้าหาญ เกิดขึ้นจากแบบใดมากกว่ากัน
คุณลองทำแล้วจะเห็นว่า คุณสร้างเส้นได้มากมายเหลือเชื่อ

ปิดการแสดงความคิดเห็น.